Waterlelie

Liefde, geloof en…. verwachting

In gesprekken met mensen krijg ik zelf ook wel ‘cadeautjes’, wijsheden van de mensen waar ik kom. Zo ook deze week. Ik was bij een meneer, die zijn vrouw heeft verloren. Het verlies is groot na ruim 60 jaar huwelijk. De Liefde is ook groot. Rouw en Liefde, twee kanten van dezelfde medaille.

Hoe groter de liefde, hoe groter de rouw. Zo verbonden met elkaar. En het is nooit verlies van die ene persoon, die ene geliefde….alles veranderd. Het is alsof je een steen in het water gooit, alle kringen er om heen veranderen ook. De kinderen verliezen hun moeder. Alleen wonen gaat niet meer, het gemis van een huis, wennen in een nieuw huis. Sociaal, lichamelijk, psychisch alles veranderd. Je voelt je anders, je lichaam reageert met pijn, functieverlies, gesprekken gaan moeilijker….rouw tast alles aan. En toch als de steen steeds verder naar de modder in het water zakt, dan raakt het daar in het donker soms ook iets, lijkt het. Uit die modder komen ook weer de mooiste bloemen naar boven, zoals de waterlelie.

Bij deze man kwam een gedachte naar boven, die hij nog verder gaat uitwerken. Wat ik mooi vond, dat hij het woord ‘Hoop’ in de zin: ‘Geloof, Hoop en Liefde’, wilde vervangen door ‘Verwachting’.

Ik vroeg hem waarom hij dit wilde. ‘Hoop is een gok’, zei hij…..je weet het niet, je hoopt het… Verwachting was voor hem voor hem veel concreter, veel duidelijker. Als je zwanger bent, verwacht je een baby…dat is de hoop voorbij. Je richt je leven er op in. Hij wilde ook weer verwachten, dat het goed komt, dat de Liefde weer samen komt. Dat is voor hem geen hoop meer, dat is verwachten, uitzien naar weer samen zijn met de Liefde. Dat is voor hem de waterlelie uit het donker van de rouw. Hij verwacht, dat als het goed komt op welke manier dan ook. Dat de Liefde met zijn vrouw van betekenis is en doorgaat.

De rouw, het verdriet is er nog en blijft, maar raakt door deze verwachting steeds meer verweven in het leven. Er komt weer meer ontspanning in het lichaam. Het geeft meer openheid.

Zo is het als geestelijk verzorger meezoeken, soms in de woorden, soms in rituelen, gevoelens, beelden….en veel luisteren tussen de regels door.